پرونده رسوایی مقامهای  ارشد سیاسی و نمایندگان مجالس انگلیس در حالی موجی از رسوایی را برای این کشور به همراه داشت که استعفای «مایکل مارتین» رئیس مجلس عوام از مهمترین رخدادهای این رسوایی بود.
 نکته قابل توجه در این زمینه انتخابات «جان برکو» یهودی به عنوان رئیس مجلس عوام انگلیس است. بوکو 46 ساله در یک خانواده طبقه متوسط یهودی در لندن به دنیا آمد و دیدارهایی نیز از سرزمین‌های اشغالی فلسطین داشته است. وی عضو حزب محافظه کار بود که از سال 1997 تاکنون به عنوان نماینده مشغول به فعالیت است.
هرچند که انگلیسی‌ها این انتخاب را امری عادی و حتی در چارچوب دمکراسی خود عنوان می‌کنند اما انتخاب وی به عنوان اولین یهودی در تاریخ پارلمان انگلیس نکته‌ای قابل تامل است به ویژه اینکه این انتخاب زمانی رخ می دهد که اعتراضها در سطوح سیاسی و اجتماعی و دانشگاهی در انگلیس علیه رژیم اسراییل بالا گرفته است. گفته می شود برکو مراوداتی با رژیم صهیونیستی داشته و از سرزمینهای اشغالی فلسطین نیز دیدار کرده است.
تحولات در انگلیس  دو نکته اساسی را آشکار می‌سازد. نخست، این تحولات نشان می دهد که دولتمردان این کشور ارادت خاصی به صهیونیستها دارند و بر حمایت همه جانبه از منافع آنها تاکید می‌کنند چنانکه براون نخست وزیر و میلیبند  وزیر خارجه رسما خود را صهیونیست می‌نامند. از سویی دیگر مردم انگلیس برخلاف دولتمردانشان به مخالفت با رژیم صهیونیستی پرداخته و تمام مشکلات خود را از نفوذ لابی فشار صهیونیستی بر مراکز اقتصادی و سیاسی انگلیس  می‌دانند.
تظاهرات ضد صهیونیستی، تحریم دانشگاههای صهیونیستی در اعتراض به رفتار نژادپرستانه این رژیم علیه فلسطینیان و اعتراض به روابط کشورشان با تل آویو از جمله این اقدامات است.
 گرایش به اسلام و مقاومت درمیان مردم انگلیس افزایش یافته است  به گونه‌ای ای مقامات این کشور و صهیونیستها بارها از این امر ابراز نارضایتی کرده اند و خواستار تصویب و اجرای قوانینی برای مقابله با این روند شده‌اند.
با توجه به این مساله می‌توان گفت که تعیین یک یهودی نزدیک به صهیونیستها به ریاست پارلمان انگلیس جایی که برآمده از مردمی است که با سیاست های اسراییل مخالفت شدید دارند می‌تواند خدمتی دیگر از سوی مقامات انگلیسی به صهیونیستها باشد که نشانگر عمق نفوذ اسرائیل در عرصه سیاسی انگلیس است. هدف این اقدام نیز می‌تواند مقابله با تشدید دیدگاههای ضد صهیونیستی و گرایش مردم به اسلام و مقاومت باشد که نتیجه آن را در تصویب و اجرای قوانین آینده این کشور علیه دنیای اسلام و جامعه مسلمان این کشور اروپایی می‌توان مشاهده کرد.