یکی از پرسش‌های اساسی امروز بشریت، این است که این "دولت اسرائیل" چیست. البته ما که نمی‌دانیم دقیقاً چیست و اصلاً این که می‌گوییم «اسرائیل»، منظورمان به‌شدت «رژیم اشغالگر قدس» است و گفته باشم شوخی هم با کسی نداریم. یعنی چی اصلاً؟ تصورکنید در خانه‌تان نشسته‌اید و دارید با اهل و عیال شام می‌خورید. یک‌دفعه یک بابای قلچماقی با داد و فریاد و قمه وارد خانه شما می‌شود و با لگد می‌زند زیر قابلمه غذا و می‌گوید از امروز نه تنها اینجا خانه شما نیست، بلکه خانه من است. حالا برای این‌که زیاد اذیت نشوید، نمی‌گوییم ...که اتفاقاً با قمه می‌زند و زن و بچه شما را هم ناکار می‌کند.
حالا گیرم پنجاه سال، اصلاً نه، صد سال از ماجرا گذشته باشد. اگر ناغافل برگردید و ببینید همسایه‌هاتان به خانه شما می‌گویند خانه فلانی، یعنی همان یاروی قلچماق قمه‌کش، چه حالی به‌تان دست می‌دهد؟
این که گفتیم تازه این‌ور ماجراست. آن‌ور قضیه این است که آن خانه اصلش فقط خانه شما هم که نیست، بلکه روزگاری خانه خدابوده و همچنان نیز هست. آن‌وقت چی؟ آن‌وقت دیگر هیچ‌جوره توی کت آدم نمی‌رود که اسم آن یاروی قلچماق روی خانه ما و خانه خدا باشد. قضیه این است.

***

 حالا غرض؟

غرض این است که قرار گذاشته‌ایم از این به بعد در همین مکان مقدس، همچین انگولکی به این یاروهای قلچماق بنماییم بلکه یک‌خرده هم دردشان بیاید (از ما که اینجا نشسته‌ایم و کارمان انگولک دیگران است، خب کار دیگری که برنمی‌آید) بعد هم ماجرا را به یک لحن و زبانی که شما خوش‌تان بیاید و اول یک لبخندی بزنید و بعد هم ـ اگر خدا توفیق داد ـ یک تأملی در ماجرا بکنید، برای شما بیان کنیم.
پس به ما سر بزنید؛ چون هرازچندگاهی در همین حوالی سر و کله‌مان پیدا خواهد شد. به حضرات اشغالگر و رفقایشان هم توصیه می‌کنیم، احیاناً از اینجا که رد می‌شوند سرشان را بدزدند، که توپ‌مان حسابی پر است، به فضل خدا.