مهدی عزیزی

سال 88 را می توان سال تکامل مقاومت در منطقه خاورمیانه دانست؛ تکاملی که با توازن استراتژیک و اقتدار مردمی مقاومت به دست آمد. امروز و پس از گذشت چند دهه مقاومت به عنوان یک وزنه  تاثیر گذار و مهم در تعیین تحولات منطقه به شمار می رود که هیچ جریان و گروهی نمی تواند آن را نادیده بگیرد. افزایش روند روبه رشد مقاومت در عرصه های مختلف که در زمنیه های پیشرفت نظامی و گستره های فرهنگی ملتهای منطقه محقق شد نگرانی شدید جریانهای مخالف آزادی ملتهای مسلمان را در برداشت . این در حالی بود که  ادبیات سیاسی رایج در سالهای گذشته نیز تغییر کرد و ادامه همین روند سبب گردید تا به منظور مقابله با جریان مقاومت سرچشمه های آن نابود شود تا مانع از گسترش دامنه های فکری آن در منطقه شود واز سویی دیگر با نابودی حامیان فکری مقابله با صهیونیسم هم روحیه مقاومت در منطقه تضعیف شود و هم ریشه های فکری این جریان خشکانده شود...  از اینرو تلاش شد تا با یک برنامه ریزی دقیق و با استفاده از عناصر داخلی وابسته به صهیونیسم این حامی فکری مقاومت یعنی ایران ضعیف شود .. و اگر چه در این سه دهه از هرگونه تلاشی برای نابودی انقلاب اسلامی ایران دریغ نکردند اما این بار انتخابات ایران فرصتی برای اجرای این طرح بود ...