زمانی که اخبار انتخابات ایران را از طریق روزنامه ها و شبکه های تلویزیونی عربی دنبال می کنم تنها کاری که می شود انجام داد ، خندیدن است. خنده دار است که این  شبکه ها  از دموکراسی ایران انتقاد می کنند و درباره مصداقیت آن تردید دارند و  عملکرد نامزدها رامورد انتقاد قرار می دهند.
این یک موضوع شگفت انگیزاست که باید به سرعت آن را روی گوشی های تلفن همراه قرار داد تا دیگران هم بخندند. خنده دار است که این اعراب که واژه انتخابات را یک اقدام شیطانی می دانند ازدموکراسی ایران انتقاد می کنند. شما را با دموکراسی چه کار؟
با این وجود آنها تلاش می کنند تا از اهمیت انتخابات ایران بکاهند و آن را خدشه دار نمایند. نمی دانم چرا برخی اعراب براین باورند که با غربال می توان مانع از تابش نور خورشید شد.؟
ایا کشورهای عربی که سیاست و اقتصاد در آن مرده است و ملت ها در آن ذلیل شده اند  و از قدرت تصمیم گیری واقعی برخوردار نیستند واراده سیاسی هم ندارند ، حق دارند از دموکراسی ایران  انتقاد کنند که حدود 40 میلیون در آن به پای صندوق های رای رفتند.
در ایران آزادی برای اعتراض در حالی وجود دارد که در یک کشور عربی کسی که  ضد یک حاکم عربی در سایت ها مطلب بنویسد به 60 هزار مصیبت گرفتار می شود؟ آیا رسانه های عربی شرم نمی کنند از اینکه انتخابات ایران را زیر سوال می برند و این در حالی است این افراد دهها قرن با دموکراسی فاصله دارند؟
آیا نظام های غیردموکراتیک می توانند درباره نظام های منتخب تصمیم گیری یا قضاوت کنند.
در پایان به شما اعراب می گویم که اگر دموکراسی ایران شما را راضی نمی کند الگوی بهتر از آن را ارائه دهید و به جای آنکه به ایران سنگ اندازی کنید بهتراست از این همسایه برای پیشبرد اهداف خود یاد بگیریم  و این در حالی است که ما اعراب حتی نخود و عدس خود را از توکیو و چین وارد می کنیم.

روزنامه نگار سوری مقیم قطر

مجری معروف شبکه الجزیره ( اتجاه المعاکس )