یوئیل مارکوس ـ هاآرتس
تبلیغات انتخاباتى باراک اوباما یک نمایش تمام عیار بود. اوباما خودش یک نیمه رقاص و نیمه آوازهخوان است که با سخنرانىهاى خود مردم را جادو مىکند. وى به همان سادگى روى کرسى ریاست جمهورى نشست که شوهاى انتخاباتى را برگزار مىکرد. آمریکا تاکنون فقط رؤساى جدّى، رسمى و غیر سخنران داشته ولى این رییس جدید خیلى حراف بوده و خیلى زود خود را وارد مسائل داخلى کشور نمود و انقلابى حقیقى در بیمه بهداشت و درمان، بحران اقتصادى جهانى و مسئله بیکارى ایجاد نمود. وى توانست با موفقیت هر چه تمام صد روز اول زمامدارى خود را پشت سر بگذارد.
وى عملا حدود 5 ماه است که در پست کنونى قرار دارد و هنوز دنیا منتظر است ببیند او چگونه در عین حفظ جایگاه برتر آمریکا در سطح جهان مىخواهد مشکلات و بحرانها را پشت سر بگذارد. اوباما هنوز چرب زبانى و شیرین زبانى خود در کاخ سفید و در دیدارهاى مردمى را حفظ کرده است. در مصاحبه اش با خبرنگار «سى ان بى سى» به خبرنگاران اجازه داد از تلاش وى براى کشتن مگس مزاحم عکس بگیرند و هنگامى که خبرنگار از او پرسید واقعا مگس را گرفتید، اجازه داد از مگس مرده عکس بگیرند. وى به خبرنگاران اجازه داد از وى در هنگام بازى بسکتبال عکس بگیرند و یا اینکه در حالى که پاهایش بر روى میز است با تلفن صحبت مىکند و یا اجازه داد در حالى که لباس سفید آشپزى به تن دارد در هنگام کباب درست کردن، از او عکس تهیه کنند.
این اوباما در دانشگاه قاهره نشسته و حدود 55 دقیقه به طور مستقیم با جهان اسلام صحبت مىکند و البته از این میان فقط 7 دقیقه را به بحران فلسطینىها اختصاص مىدهد. هنوز مشخص نیست به چه دلیلى، این حرفها را در مورد اسرائیل زده است؟ در واقع هنوز مشخص نیست وى به دنبال چه چیزى است؟ آیا توقع دارد دیوار حائل فرو بریزد؟ آیا توقع دارد در فلسطین گرگهاى عرب در کنار برههاى اسرائیلى زندگى کنند؟ آیا واقعا فکر مىکند که شهرکنشینها هستند که این بحران با فلسطینىها را ایجاد کردهاند؟ چرا فلسطینىها در سال 1947 با درخواست سازمان ملل مبنى بر رضایت دادن به دو سوم سرزمینها موافقت نکردند و این چنین دهها سال را تضییع کرده و در این مدت چه خونهایى که ریخته نشد.
فون کلاوزویتچ اندیشمند مشهور گفته که واقعیتها تنها در جنگ است که نمایان مىشود و همین امر بر سخنرانىهاى سیاسى منطبق است. اوباما دیدگاههاى خود را در مورد صلح و منطقه بیان کرد ولى افزود که منتظر پاسخ است. مشاهده مىکنیم که سه هفته از آن تاریخ مىگذرد و اعراب حاضر نشدند قدمى بردارند. آیا آنها فکر مىکنند که پیام اوباما تنها متوجه اسرائیل است؟
نتانیاهو نیز در جواب گفت که آماده است به کشور فلسطین بدون سلاح اعتراف کند، ولى به شرط اینکه فلسطینىها به اسرائیل به عنوان یک کشور یهودى اعتراف کنند. جواب وى در واقع پذیرش راهکار تاسیس دو کشور براى دو ملت بود، ولى خلع سلاح یکى از موضوعاتى است که قرار بود در تدابیر امنیتى بحث و برنامهریزى شود؛ زیرا اصولا خلع سلاح مسئله مهمى نیست، زیرا ما از طریق مذاکره با دولت مصر توانستیم بخش زیادى از شبه جزیره سینا را خلع سلاح کنیم و هیچکس هم نمرد. این امر مانند این است که فلسطینىها شرط کنند که به کشور یهودى اسرائیل اعتراف مىکنیم، به شرط اینکه اسرائیل نیروگاه هستهاى دیمونا را ببندد. فلسطینىها حتى در مقابل چنین پاسخ مناسب نتانیاهو نیز جواب رد دادند و صائب عریقات بیان کرد ما حتى بعد از هزار سال نیز به اسرائیل اعتراف نخواهیم کرد.
سخنرانى اوباما در واقع یک سخنرانى عقیم بود، مگر اینکه یک طرح محرمانه دیگرى در خفا مطرح باشد. این رییسجمهور نیمه رقاص و شیرین زبان، هنوز در گیر و دار مقدمات حل بحران اعراب و اسرائیل بود که دو ضربه سخت را دریافت کرد. ضربه اول تهدیدات هستهاى کره شمالى بود و ضربه دوم تظاهرات در ایران بود که حتى این امکان وجود دارد که کل خاورمیانه را نیز به آتش بکشاند. کشورهاى مصر، عربستان و اردن به دقت اخبار این شورشها را دنبال مىکنند و از این امر واهمه دارند که مردم آنها نیز دست به اقدامات مشابهى بزنند.
اوباما به نظر مىرسد یک اصلاحطلب بزرگ است، ولى این امر در عمل اثبات مىشود. وى اول باید بتواند تندروى اسلامى را منطقه کنترل کند و در اقدام بعدى باید بتواند فلسطینىها را به پذیرش راهکار تاسیس دو کشور براى دو ملت مجبور سازد.