در زمانی که تردید ها و نگرانی هایی از جداشدن منطقه " ارض صومال " ازسومالی بزرگ  وجود دارد ، رژیم صهیونیستی نیز با اعلام امادگی خود برای شناسایی این منطقه جدایی طلب ، فضا را در این کشور افریقایی – اسلامی  بحرانی تر کرد.

منطقه " ارض صومال " در تاریخ 18 می 1991 به این بهانه که دولت مرکزی سومالی در بحران امنیتی شدیدی فرورفته و نمی تواند بر مناطق شمالی کشور نظارت و تاسیسات زیربنایی و مصالح آن را حفظ کند، اعلام استقلال کرد و خواستار جدایی از سومالی شد.

بیگال پالمور ، سخنگوی وزارت امور خارجه اسرائیل فوریه گذشته از امادگی تل اویو برای به رسمیت شناختن منطقه جدایی طلب " ارض صومال " اعلام امادگی کرد و روابط حسنه اسرائیل با شماری از کشورهای شاخ افریقا از جمله تانزانیا ، اوگاندا و جیبوتی ( برادر کوچک سومالی ) سخن گفت.

گفتنی است اویگدور لیبرمن ، وزیر امور خارجه اسرائیل نیز سال 2009 به شماری از کشورهای افریقایی از جمله اتیوپی ، اوگاندا و شماری دیگر از کشورهای این قاره سیاه سفر کرد.

حال سوال اینجاست که مقامات اسرائیلی چه اهدافی را از سفر به کشورهای افریقایی دنبال می کنند؟

بدون تردید اسرائیل در پی تقویت روابط تل اویو با شماری از کشورهای این قاره است که از منابع و ذخایر غنی  طبیعی نفت و معادن و زمین های مستعد کشاورزی بهره می برند.

بسیاری از تحلیلگران مسایل سیاسی اعتقاد دارند ، اسرائیل در حال تقویت حضور خود در منطقه دریای سرخ و نفوذ گسترده در میان کشورهای حوضه این دریا است گذرگاه اصلی ( دریای مدیترانه ) که کانال سوئز را به دریای عرب متصل می کند.

به نظر این تحلیلگران ، اسرائیلی ها به دنبال سلطه بر اقیانوس هند نیز هستند و این منطقه را یکی از اصلی ترین مسیرهای انتقال سلاح از ایران برای مقاومت حزب الله لبنان ، حماس و سودان می دانند.

پر واضح است که سومالی به خصوص بعد از ظهور اسلام گراها در ان توجه افکار عمومی جهان را متوجه خود کرده است. اسلام گرایانی که روز به روز مناطق گسترده ای را از مناطق جنوبی و شرق این کشور تصرف کردند و به طور تدریجی در پی مناطق شمالی این کشور می باشند.

بسیاری از ناظران و کارشناسان مسایل سیاسی معتقدند نفوذ اسرائیل در کشورهای شاخ افریقا به منظور مدیریت و رهبری سیاست کلان این منطقه راهبردی در جهت منافع تل اویو از پس پرده و به طور غیر مستقیم است ولی هدف انان بعد از اظهارات سخنگوی وزارت امور خارجه اسرائیل برای همه فاش شد.

گفتنی است محمد حاج ابراهیم عقال ، رئیس سابق منطقه جدایی طلب " ارض صومال "  پیشتر در سخنانی اعلام کرده بود حکومت هایی وجود دارند که  در قبال دریافت امتیازهای اقتصادی و استراتژیک امادگی خود را برای به رسمیت شناختن این منطقه اعلام کردند.

سلطه بر دریای سرخ

منطقه جدایی طلب " ارض صومال " که در منطقه استراتژیک کم نظیری قرار دارد دارای سهم بزرگی از سواحل دریایی افریقا است و طول سواحل دریایی ان به 3284 کیلومتر می رسد در نظارت بر تنگه باب المندب ، خلیج عدن و دریای سرخ که از اصلی ترین گذرگاه های تردد کشتی های تجاری به شمار می روند مشارکت دارد و در مقایسه با دیگر مناطق سومالی به باب المندب و کانال سوئز نزدیکتر است . این موارد از این منطقه جدایی طلب موقعیت راهبردی ویژه ای ساخته است و اسرائیلی ها به همین منظور به دنبال تقویت نفوذ و سلطه خود بر این منطقه هستند.

اسرائیل این بار تلاش فراوانی می کند سهم خود را از این منطقه مهم به دست اورد و از غربی ها عقب نماند منطقه ای که غربی ها و دیگر کشورها به بهانه مبارزه با دزدان دریایی سومالی حضور خود را در ان جا تقویت و شروع به تجزیه و تقسیم ان کردند.

کار به جایی رسیده است که سواحل سومالی از ناوها و کشتی های جنگی غربی پر شده است و اسرائیل نیز در این میان می خواهد سهم خود را از سلطه بر این منطقه حساس به بهانه مقابله با تروریسم حفظ کند.

منابع رسانه ای اعلام کردند. اسرائیل قصد دارد ناوگان نظامی در سواحل منطقه جدایی طلب  " ارض صومال " تشکیل دهد و این امر همزمان با غیبت حضور کشورهای عربی و اسلامی و سکوت آن ها، منافع جهان عرب و اسلام  در این منطقه را با تهدید جدی مواجه می کند.

اهداف اصلی که باعث می شود اسرائیل منطقه جدایی طلب " ارض صومال " را به رسمیت بشناسد عبارت است از :

- اهمیت راهبردی که این منطقه از ان برخوردار است به خصوص نظارت بر دریای سرخ و به تبع ان نظارت بر تردد کشتی های بزرگ

- در سالهای 1978و 1979، سومالی به صورت متحد هم پیمان آمریکا در شاخ آفریقا درآمد و براساس قرارداد 21 جولای 1980 بندر بربره و تأسیسات هوایی موگادیشو در اختیار واشنگتن قرار گرفت و کاخ سفید نیز باتوجه به جایگاه راهبردی منطقه ای و بین المللی " ارض صومال " از به رسمیت شناختن ان استقبال می کند.

- تلاش جهانی گسترده ای که مقامات محلی منطقه جدایی طلب " ارض صومال " از جمله طاهر ریالی کاهن با سفر به برخی از کشورهای غربی به منظور به رسمیت شناختن استقلال این منطقه انجام داد.

- منابع غنی نفت و گاز و معادن سرشاری که در این منطقه حاصلخیز وجود دارد باعث مداخله بسیاری از کشورها در ان برای دستیابی به امتیازاتی شد.

منبع: روزنامه المصریون

ترجمه: سید محمد مسعودی علوی